Posts tonen met het label Reizen met Avanta. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Reizen met Avanta. Alle posts tonen

donderdag 16 juli 2015

Reis(foto)verslag Azerbeidzjan mei 2015

Een selectie van foto's die het resultaat zijn van een reis naar Azerbeidzjan: land van het vuur.

Departure.. Rotterdam CS.
Arrival.. Baku Old City.
Weekend - homestay - in de Kaukasus.
Vol bewondering en verbazing.
Een traditionele wasbeurt.
In de homestay, met de gastvrije familie.
Uitzicht vanuit het dorpje.
Zondagmiddagwandelingetje
Moeder weet wel hoe ze het aan moet pakken..
Je stapt de deur uit en...
We gaan weer! Verder het land in!
De president zoals je hem vaak ziet in het straatbeeld.
Een oude karavanserai, waar we geslapen hebben.
De ingang is niet groot..
En hup, daar gaan we weer..
De LP, altijd paraat.
Ontbijten met de groep.
In een minibusje
Prachtig, die lada's en dan vooral in deze kleur!
Gastvrij onthaal! Het ontbijt bij de moeder van Samir, een jongeman die ons te hulp schoot.

Samir nam ons een dagje mee uit.
Dit is een feest van Georgiërs, aan het begin van het pad dat naar een hoog gelegen kerkje ligt. 
Genoeg te drinken op het feestje.
Met Samir in het kerkje.
Een oude 4*4 Lada! Geweldig autootje!
Met de chauffeur.
Samir nam ons ook mee uit eten..
De volgende ochtend, nadat we uit de nachttrein waren gestapt, nemen we een ontbijtje dicht bij het station.
De hoofdstad, Baku. Oud én heel veel nieuw.
In de verte zie je de vlammen > Azerbeidzjan betekent: Land van het vuur.
In een mooi museum-huis.


Op de boulevard, waar nog volop wordt gebouwd..
.. in aanloop naar de First European Games!
In de metro in Baku.
Bij de brandende berg. Er komt gas uit de berg.
De berg brandt al tientallen, zo niet honderden jaren!
De reis was een Avantareis onder leiding van Albert Hol. We (Dineke Krijger en ik) hebben 2 dagen zonder de groep gereisd, omdat dit voor Zadok (en alle anderen) iets relaxter zou zijn.
Het weekend na aankomst, waren we in de bergen. Dat was geweldig. Het dorpje leek wel een open-lucht-boerderij. Overal liepen kippen, geiten, koeien etc. op straat. In de homestay ervoeren we hoe het traditionele leven in de bergen er aan toe gaat.
We hebben 2 keer in een nachttrein gereisd. Een hele prettige ervaring. Een comfortabele manier om op de plek van bestemming te komen. We zijn een dag met een local op stap geweest: Samir. Wij kenden elkaar helemaal niet, maar toch heeft hij aan ons zoveel gastvrijheid bewezen. Nauwelijks voor te stellen. De hele dag ging hij met ons mee, in zijn BMW. Hij nodigde ons uit voor een diner en daarna nog voor een uitgebreide thee-ceremonie. Tenslotte bracht hij ons naar het station waar we de nachttrein namen. Het was een leuke ontmoeting, wij konden goed van gedachten wisselen.
Ik vond het een mooie reis. Ik moest steeds denken aan Armenië en Georgië toen ik het landschap zag. Wat de cultuur betreft is het wel heel anders dan in deze landen. Azerbeidzjan is een islamitisch land. Ik ervoer het als een heel gematigd islamitisch land. Bijna seculier. We hebben geen gebedsoproepen gehoord, al schijnen die er wel te zijn. Qua keuken is er ook overeenkomst. En ook zijn de mensen gastvrij en vriendelijk.
Al met al was het weer een hele ervaring. Nu ik dit schrijf, ben ik al weer bijna aan de volgende begonnen. Een reis door Europa: Hongarije, Roemenië en Bulgarije... Ik heb er al weer erg veel zin in!



woensdag 29 april 2015

Azerbeidzjan mei 2015


Bij de voorbereidingen van onze reis naar Azerbeidzjan in mei a.s., kwam ik de volgende nieuwsberichten tegen. 
Het eerste bericht gaat over het Eurovisiesongfestival dat in mei 2012 in Azerbeidzjan werd gehouden. 
Het volgende bericht gaat over de eerste Europese Spelen die in juli 2015 in het land gehouden zullen worden. 



 

Het land is behoorlijk op Europa georiënteerd, zo te zien. Het land is bereid om veel geld te investeren in Europese feestjes. En Europa ziet Azerbeidzjan ook wel zitten. Inmiddels is men begonnen met de aanleg van een gaspijpleiding, die vanaf 2018 het land met Europa moet verbinden om ons zo minder afhankelijk te maken van Rusland. Azerbeidzjan ligt voor het grootste deel met het grondgebied op het Europese continent en met een klein deel in Azië. 
Maar of alles wel zo kosher is in Azerbeidzjan, dat blijkt in elk geval niet uit bovenstaande filmpjes. Met de vrijheid van meningsuiting neemt president Aliyev het niet zo nauw. Zo'n 100 politieke gevangenen zitten vast, omdat zij kritiek hebben op de regering, of op het feit dat de Spelen er plaats zullen vinden. 
En dat Azerbeidzjan nog oorlogsschermutselingen heeft met Armenië (een land dat weliswaar geheel in Azië ligt, maar qua cultuur en historie Europees is), betekent dat het land met regelmaat zorgt voor oorlog op Europese bodem. 
En dus..? In mei op reis naar dit land?

Voor ik een reis ga maken stemmen berichten als bovenstaande mij altijd tot nadenken. Ik vind het oprecht erg dat mensen om politieke redenen worden opgepakt. Als ik wist dat ik er iets aan kon doen, zou ik dat doen. Ik weet dat Amnesty International actie voert voor gevangenen in Azerbeidzjan en ik heb wel eens meegedaan aan een brieven-actie. Ik ben uiteraard tegen oorlogshandelingen gericht op mensen die in de regio Nagorno Karabach wonen en die zich bij Armenië willen aansluiten. Ik denk echter dat het bezoeken van een land niet betekent dat je instemt met wat er gebeurt. Mijn ervaring is dat het bezoeken van een land je meer binding geeft met dat land en dat berichten die je daarna hoort, je veel meer zeggen. Ik zie ook dat het makkelijk is om een oordeel te geven over een dictator, ook als dit oordeel terecht negatief is, maar dat het verdwijnen van deze dictator tot nog grotere problemen kan leiden. Om die reden past ons bescheidenheid; wij kunnen wel afkeuren wat er gebeurt, maar wij kunnen niet met een makkelijke oplossing komen. Veel tijd en veel gesprekken zijn nodig voor structurele verbeteringen. 

Nauwelijks iemand in Nederland weet waar Azerbeidzjan ligt, laat staan dat er verder nog iets over verteld kan worden. Het land uit de onbekendheid halen is een mooie uitdaging en doet ook recht aan de mensen die er wonen, juist als zij in moeilijke omstandigheden verkeren. 

Volgens Floortje Dessing is het land beslist de moeite waard:

Azerbeidzjan ligt in het Kaukasus gebied tussen Rusland en Iran, met aan de oostkust de Kaspische Zee. Een deel van het landschap van Azerbeidzjan is redelijk vlak, soms zelfs onder zeeniveau. Aan de andere kant heeft Azerbeidzjan bergen met daarin verscholen oude forten, duizenden eeuwenoude wandtekeningen en vulkanen die modder spuiten. Olie is het belangrijkste exportproduct, wat ten goede komt aan de strategische positie van het land. 

 


Er zijn ongeveer 9 miljoen Azerbeidzjanen. Ongeveer de helft woont in de stad en de helft op het platteland. Er is sprake van een hoog migratiecijfer naar Rusland. Dit beperkt de bevolkingsgroei.
Azerbeidzjan is opgericht in 1918, maar in 1920 door de Sovjet-Unie veroverd. Azerbeidzjan herwon haar onafhankelijkheid in 1991. Kort daarna brak de oorlog in Nagorno-Karabach uit. Azerbeidzjan verloor de controle over Nagorno-Karabach, waar veel Armeniërs wonen. 
Na de onafhankelijkheid in 1991 begon met direct met economische hervormingen. Privatisering speelde een belangrijke rol. Langzaamaan zie je dat grote groepen er economisch iets op vooruitgaan nu. 
Azerbaijan Democratic Republic 1918 20.png

Azerbeidzjan is de eerste democratische en seculiere republiek in de islamitische wereld, maar praktisch alle macht is in handen van de president, Ilham Aliyev. De familie Aliyev is sinds 1969 onafgebroken aan de macht. Naar buiten presenteren zij zich als moderne natie. In het land zelf hebben de mensen echter nog weinig te vertellen. 

Godsdienstwet Azerbeidzjan van kracht -  President Ilham Aliyev van Azerbeidzjan. Foto EPA

Azerbeidzjan heeft geen staatsreligie. In de grondwet van Azerbeidzjan wordt in principe godsdienstvrijheid gegarandeerd. Op 1 januari 2011 trad echter een nieuwe wet op de religieuze vrijheid in gang, die onder andere religieuze bijeenkomsten verbiedt die niet officieel bij de overheid zijn geregistreerd.  

Ongeveer 93% van de bevolking is moslim. De meeste Russen en Armeniërs zijn christenen. De meeste moslims, ongeveer 85% van de totale bevolking, zijn sjiitisch. Alleen een klein deel van de bevolking volgt de islamitische regels, zoals vaste gebeden, vasten tijdens de ramadan of het zich onthouden van varkensvlees. Ook de hoofddoek voor vrouwen wordt niet algemeen gedragen. In Bakoe staat een standbeeld van de eerste vrouw die haar hoofddoek vrijwillig aflegde. Azerbeidzjan heeft na Iran het hoogste sjiitische percentage qua bevolking ter wereld.  Er wonen in Iran trouwens ook veel Azerbeidzjanen. Zij vormen daar met bijna 16 miljoen, oftewel 24%, de grootste minderheid.

Er wonen ongeveer 30.000 Joden in Azerbeidzjan, van wie ongeveer 20.000 in Quba. Dit schijnt de grootste joodse gemeenschap buiten Israël te zijn. Het land is een van de weinige landen met een islamitische meerderheid die er vriendschappelijke betrekkingen met Israël op nahoudt.

Ik weet nog niet hoe onze reis eruit gaat zien, dat hangt van de reisleider af. Ik heb er veel zin in om dit bijzondere land beter te leren kennen. Tot slot nog een paar plaatjes.





Om verder te lezen:

http://tegenlicht.vpro.nl/nieuws/2006/mei/de-politieke-situatie-azerbeidzjan.html





maandag 3 november 2014

Hitchhiken 2014 ~ een avontuur

Hé, dat deden we in de jaren '60 ook ~ liften, hitchhiken, trampen door Europa... Een veelgehoorde uitspraak vorige week. Deze oude gewoonte werd vorige week door een groep Avanta reisleiders afgestoft en uitgeoefend onder het bezielende voorbeeld van Anthonie Poppe en Maarten Timmerman. De heenweg was aanvankelijk een 'blind flight', want we wisten niet wat het vertrekpunt van ons avontuur zou zijn. Ons was gevraagd kaarten van Spanje en Portugal mee te nemen, maar dat bleek voor de fun;). Op de ticket die we in Eindhoven kregen uitgereikt, stond het zwart op wit: WARSCHAU.
Met Ryan Air goedkoop vliegen.
Duidelijk nog in afwachting.
Het zit zo... 
Hier zijn we nu...
en hier ga je naar toe..
Verschillende koppels starten in verschillende richtingen.
Warschau en omgeving.
Na onze eerste lift eerst tijd voor iets lekkers.
Aan de eerste opdracht voldaan: slapen bij locals thuis
In de Rigaerstrasse in Berlijn.
De Rigaerstrasse: een krakersbuurt.


Voldaan aan de 2e opdracht: laten zien dat je in Berlijn bent geweest.
Behoeft geen uitleg..

Berlijn uitkomen vergde wat tijd.
Ons meest bijzondere vervoermiddel!
Onderweg kwamen we een ander koppel tegen. Leuk!
Met Nederlandse chauffeurs aan de koffie.
De liftmaatjes.
Grappig: kwamen we onderweg tegen.


Leuk idee dat Bartwim in de vrachtwagen voor mij zit;).
Dit is de mijne;).
Vervoer van windmolenwieken.

Sleeping very well de tweede nacht (of wat daarvan over was)..
Bij AC Stroe.
De laatste dag, thuis zien te komen..
Speciaal nette kleding aangedaan. Heeft het geholpen..?
Eén van onze leuke chauffeurs.
Slecht weer in Nederland - wel handig voor het liften, je wordt sneller meegenomen.
En dan zijn we back in town.... Na 2,5 dag liften worden we precies om 1 minuut voor 17u afgezet in Middelburg aan de Dam. Heel bijzonder want we worden daar tussen 17u en 21u verwacht. Tussen ongeveer half 5 en half 6 komen alle 7 koppels aan! Veel variatie in tijd blijkt er dus niet te zitten in de afstand Warschau - Middelburg als je deze liftend aflegt. De verhalen komen los aan tafel. Wat een leuke ervaring was dit!

Facts:
In totaal hebben we 12 liften nodig gehad om in Middelburg te komen.
Op de eerste lift hebben we 5 kwartier gewacht. Dit kwam doordat we in een klein dorpje stonden en een veraf gelegen plaats op ons bordje hadden staan. Uiteindelijk besloten we daarom om eerst naar Warschau te gaan. Alle andere liften gingen heel vlot, zij het dat de liften in Nederland wat minder makkelijk waren. Dat laatste kwam niet zozeer door de onwelwillendheid van mensen, maar meer doordat de richtingen waarin mensen gaan diverser zijn in een klein land en je dus meer geluk moet hebben om de juiste lift te treffen. Belangrijk is om op een strategisch punt te staan, dat is een benzinestation of de oprit van een snelweg. Alleen onze laatste lift, van Goes naar Middelburg, was met een vrouw. Verder troffen we alleen maar mannen. Eén lift was in de vrachtwagen, dat was wel gelijk het langste stuk, van Michendorf bij Berlijn, tot Stroe. Met de meeste chauffeurs konden we leuk communiceren. We hebben veel diverse mensen ontmoet, dat is een ontzettend leuke kant van het liften. Het allerleukste vond ik zelf de verrassingen waar je voor staat. Je weet totaal niet waar je aan toe bent, maar één ding weet je: het komt goed!