vrijdag 15 juni 2012

IJsland, een land om naar terug te gaan!

Het is alweer een tijdje geleden dat ik samen met 5 enthousiaste reisgenoten een week lang door IJsland heb getrokken (zie ook mijn blog van zaterdag 31 maart, voorafgaand aan deze reis).
De reis was een Avantareis en vond plaats in de meivakantie van 2012, van zaterdag 28 april – zaterdag 5 mei. We vlogen met SAS  via Kopenhagen, zowel op de heenweg, als op de terugweg.


Ik kon mij van te voren nauwelijks een beeld vormen van wat mij op deze reis te wachten stond. Waar ik gewend ben te overnachten in hostels, te reizen met het openbaar vervoer, te onderhandelen met de locals en ’s avonds zo mogelijk met een waterpijp de dag af te sluiten, zou dit een kampeerreis worden, een natuurreis zondermeer, in een bizar landschap.

Ik citeer uit mijn vorige IJsland-blog: Een kaal landschap, bedekt met donkere stenen. Geisers spuiten met enige regelmaat stoom en water tientallen meters de lucht in. IJsland is een eiland van vulkanen, rokende gaten en kokende modderpoelen. Er zijn ook gletsjers, sneeuwvlaktes, kraters en fjorden.
Nu weet ik wat ik mij bij deze omschrijving moet voorstellen. Niet dat je om de zoveel meter een spuitende geiser ziet, of je weer om een kokende modderpoel heen moet rijden. De natuurverschijnselen zijn zogezegd geen puzzelstukjes die je in elkaar moet passen om vervolgens te zeggen, zo dit alles bij elkaar is IJsland. Op naar de volgende puzzel.


Wel dat deze natuurverschijnselen samen IJsland maken tot wat het is, ze vormen het landschap en het landschap vormt hen. En dat roept verwondering op, je voelt je klein, een toeschouwer van een groot en imposant geheel. Schepping is hier wording, een voortdurend proces.

Nu kan ik ook wel verklappen, dat ik opzag tegen de kou. Ik dacht bij mezelf, doorbijten Karin en niet klagen, laat je niet kennen, na 8 dagen ben je weer in een warm huis en sta je onder een warme douche. Overdreven? Misschien. Maar velen vroegen als eerste, toen ze hoorden dat ik in IJsland ging kamperen, maar is het daar dan niet ontzettend koud? En wie Wie is de Mol gezien heeft, weet hoe koud je het in IJsland kunt hebben (http://www.nu.nl/media/2679967/kandidaten-mol-strijden-in-ijslandse-kou.html).

Als ik terugkijk op deze reis, kan ik alleen maar zeggen, dat IJsland een geweldig mooi en uniek land is en dat het inderdaad, vooral ’s nachts, koud was, maar dat ik dat al helemaal vergeten ben, ook tijdens de reis had de kou eigenlijk nauwelijks invloed op ons reisplezier. We kregen in de loop van de week ook wel steeds mooier weer, daar waren we erg blij mee.

Ik zal de belangrijkste redenen noemen waarom ik IJsland zo mooi vond:
·    OVERAL waar je bent is het mooi. En overal is het weer anders-mooi; het landschap is heel afwisselend. Je hoeft nooit te zoeken naar een mooie plek om te wandelen, je stapt de auto uit en je bent altijd op een mooie plek in de vrije natuur.
·    De RUST. Je komt nauwelijks andere mensen of voertuigen tegen. Na een paar dagen valt het je op, als er op de weg een tegenligger aankomt. Kijk uit, een auto. Wat is het hier druk, zijn grapjes die je niet kunt nalaten te maken. Na een week voel je je echt herboren.

Dus eigenlijk niet in de eerste plaats om Geisir, Strokkur en Gullfoss zelf, hoe mooi op zichzelf ook. Niet om de losse puzzelstukjes. Wel om het landschap dat IJsland vormt en waarin deze verschijnselen voorkomen.

Wat hebben we gedaan?


We hebben nagenoeg het hele westelijke deel van IJsland rondgereden. We hebben dus niet het binnenland gedaan. Het viel ons mee, dat we de Golden Circle (zie verderop) toch konden doen, Gullfoss is het meest landinwaarts waar we zijn geweest.

We hebben na aankomst op zaterdagmiddag in Kevlavik, het schiereiland onder Kevlavik rondgereden. Een landschap vooral bedekt met zwarte basaltstenen. Onze eerste stop was aan de oceaan en de tweede stop bij de ‘’bridge between two continents’’, het punt waarop je kunt zien dat de Amerikaanse aardplaat en de Euraziatische aardplaat bij elkaar komen (zie ook de blog van 31 maart).



We kwamen er op de eerste dag al achter, dat we ons niet hoefden te haasten om voor het donker onze tent nog ergens op te kunnen zetten. Om elf uur ’s avonds begon het nl pas te schemeren.. We konden dus heerlijke lange dagen maken en veel doen! De eerste nacht hebben we onze tent opgezet in Grindavik. Deze nacht regende het nog een beetje.

Zondags zijn we naar Reikjavik gereden, waar we in de Hallgrimskerk een dienst hebben bijgewoond en nog wat van de stad hebben gezien, o.a. het Höfði huis.



’s Middags hebben we een mooie wandeling gemaakt in de bergen. Bij Akranes hebben we overnacht op een prachtig plekje aan het water.

Maandag was de dag van de Golden Circle (een populaire toeristische route), dat wil zeggen een bezoek aan Geisir (waar alle geisers wereldwijd naar genoemd zijn) en Strokkur, Gullfoss (een grote waterval), Kerið (een mooi kratermeer) en het nationale park Þingvellir (waar in 930 het IJslandse parlement bijeenkwam). Aan de foto’s is te zien, hoe mooi deze dag was.







Dit was de eerste en de laatste dag dat we last van regen hadden. Na een lekkere maaltijd in een leuk, lokaal eettentje, overnachtten we in Bogarnes, . Deze nacht waaide het zo hard, dat we bang waren dat we met tent en al de lucht in zouden vliegen. We zetten onze auto’s in de meest gunstige positie, om de wind wat op te vangen. Gelukkig hielp dat en konden we toch in slaap vallen.

Dinsdag en woensdag hebben we de hele Westfjorden rondgereden. De Westfjorden zijn het meest geïsoleerde deel van IJsland. Je vindt daar steile fjorden, hoge bergen, besneeuwde bergpassen, mooie watervallen, leuke vissersdorpjes, mooie stranden, warmwaterbaden langs de weg en een mooie omgeving om paard te rijden.







We hebben echt ons best gedaan om papegaaiduikers te zien bij de Látrabjarg Bird Cliffs, het meest westelijke puntje van Europa en daarom alleen al de moeite waard om naar toe te gaan, maar wat we hoopten te zien, ook al was het maar één papegaaiduikertje.. het is ons niet gelukt. Deze nacht hebben we luxe geslapen, in een homestay in Patreksfjörður. De eigenaresse vertelde ons dat we net één week te vroeg waren voor de papegaaiduikers.. over één week gaan ze nestelen. Nóg een reden om eens terug te gaan dus..!

Donderdag zijn we gereden richting Snæfellsnes, het grootste schiereiland van IJsland, dat boven Reikjavik ligt.  Snæfellsnes is IJsland in het klein, vertelde ons een Belgische man die in Pingeyri, op de Westfjorden woont. We hebben erg genoten van de rondrit over dit schiereiland. Een bijzonder mooie vissersplaats is Stykkishólmur, waar we ook heerlijke IJslandse vis-van-dag met elkaar gegeten hebben.


We hadden een mooie campsite de laatste nacht in de tent, het was de mooiste dag tot nu toe en we dachten deze nacht komen we makkelijk door. Maar.. het ondergaande zonnetje aan de ene kant en het opkomende maantje aan de andere kant, betekende de overgang van warm naar koud..


Het werd de koudste nacht van deze reis. We hebben meer wakker gelegen dan geslapen en verbaasden ons dan ook niet toen we de volgende ochtend ons tentdoek zagen.


Maar na een enkel ogenblik waren we de kou weer vergeten, in een warme auto en met een warme bak koffie bij een wegrestaurant is dat snel goed gekomen.

Vrijdag hadden we onszelf beloofd dat we ons schoon zouden weken in Blue Lagoon, vlakbij Kevlavik. Na nog een mooie ochtend op het schiereiland reden we weer richting het zuiden, naar Blue Lagoon. Ondanks de vele toeristen in het warme bad, hebben we toch erg genoten. De scrub, het stoombad, het ijsje in het water, het was een luxe afsluiting van onze reis! Wat waren we lekker schoon.


Van vrijdag op zaterdag hebben we op de luchthaven ons matje uitgerold en zaterdagmiddag kwamen we weer in Nederland aan. Er zijn ongetwijfeld nog meer vermeldenswaardige dingen te vertellen over deze reis, maar ik laat het hier maar even bij. IJsland vraagt erom, om te gaan, om te beleven, om terug te gaan en om her te beleven.

Met dank aan Lydia Bloemhof, Wilke Blom, Judith Harlaar, Sander Koole, Willian Overbeeke en Avanta Wereldreizen, die het mogelijk maakte voor mij om op deze reis mijn 60e land te bezoeken..

dinsdag 15 mei 2012

Olv studenten in Rome

Van 16 - 20 april was ik, voor mij vrij onverwacht, een weekje met studenten vrijetijdsmanagement van de Hogeschool Rotterdam in Rome. De studenten hadden voor een project de opdracht gekregen om te beoordelen of Rome geschikt is als gast-stad voor de Olympische Spelen in 2020. In groepjes waren de studenten verantwoordelijk voor het programma van deze week. We hebben een hele gezellige week gehad met elkaar! Het programma was geslaagd en we hadden mooi weer! Ook was er vrije tijd, waarin iedereen kon doen waar hij/zij zin in had. Voor mij en mijn collega Sylvia betekende dit dat we samen nog veel moois van Rome gezien hebben.
En deze week was uiteraard onder het genot van Italiaanse espresso, tiramisu, ijs..

Een excursie naar het oude Rome, bij de thermen van Caracalla, olv een gids van Persoonlijk Rome.

Het oude Rome, het Colosseum.


Een excursie naar John Cabot University met rondleiding over de campus.

Met Sylvia en studenten bij de Trevifontein.


Leisure time op het Forum Romanum.

De wegvoering van de tempelschatten uit Jeruzalem is te zien op de boog van Titus op het Forum Romanum. 

Een excursie naar het Olympisch stadion van 1960, olv een gids van Persoonlijk Rome.  

Waar we ook Remus en Romulus tegenkwamen.

Het was ook de eerste regenachtige dag, de dag waarop ook nog eens het OV staakte..

Egypte in Rome, vermenging van 2 oude beschavingen.

Gezellig op de Spaanse trappen.

En dat vonden de studenten ook.

Vlak voor de reis hoorden we dat Rome zich als kandidaat-stad voor de Olympische Spelen in 2020 heeft teruggetrokken. Met als belangrijkste reden de financiele risico's in een tijd van economische crisis. Dat er voor Rome nog volop mogelijkheden zijn om zich als toeristische stad te vernieuwen is ons tijdens deze week wel duidelijk geworden. De plannen hiervoor hoeven niet van de tafel te worden geveegd, maar kunnen wachten op een goed moment..
Rome is in elk geval een stad om naar terug te gaan!

zaterdag 31 maart 2012

Natuurlijk, IJsland (op reis in april/mei)

Een kaal landschap, bedekt met donkere stenen. Geisers spuiten met enige regelmaat stoom en water tientallen meters de lucht in. IJsland is een eiland van vulkanen, rokende gaten en kokende modderpoelen. Er zijn ook gletsjers, sneeuwvlaktes, kraters en fjorden.


Een imponerend landschap dus. Ik moest vanwege de overweldigende natuurverschijnselen en het contrast met ons vlakke Nederland denken aan het gedicht Holland, van E.J. Potgieter (1808-1875):
U schiep natuur met een stiefmoeders hand,
Toch heb ik innig u lief, o mijn land!

En bijna een eeuw later dichtte J.C. Bloem (1887-1966), vanuit de Dapperstraat in Amsterdam:
Natuur is voor tevredenen of legen.
En dan: wat is natuur nog in dit land?
 
Moeder Natuur is in IJsland bepaald geen stiefmoeder!  

Het zou het komen dat beide dichters niet zo onder de indruk waren van de natuur in Nederland? Zouden ze misschien ook in IJsland zijn geweest..?

Hoe dan ook: Juich ik aan het vlakke strand, ik heb u lief!!!
Vragen
Hoe dan ook, IJsland is uniek en hoe meer ik erover lees, hoe meer ik erover zou willen weten. Het land roept zoveel vragen op van nieuwsgierigheid en van ontzag. Hoe kan zo’n uniek landschap ontstaan, waarom (en wanneer?!) vinden er vulkaanuitbarstingen plaats, hoe zit het met aardbevingen (die zijn er dagelijks in IJsland), hoe werken geisers, hoe ontstaan warmwaterbronnen, etc. etc.



Ik vond op de site http://www.ijsland-info.nl/ zoveel interessante en geschikte informatie, dat ik het niet aandurf een blog te schrijven zonder allereerst naar deze site te verwijzen. Voor de geïnteresseerde blog-lezer biedt deze site een (warme) bron van informatie.

Een paar voor mij eruit springende feiten wil ik in deze blog graag onder de aandacht brengen.

Het land groeit
In de eerste plaats wil ik graag laten zien dat IJsland zich bevindt op de breuklijn van twee aardkorsten, oftewel, op de Mid-Atlantische spreidingsrug. Dit maakt gelijk veel duidelijk over het onstaan van het landschap.


Op de breuklijn bewegen de Noord-Amerikaanse plaat en de Euraziatische plaat langzaam uit elkaar. Op de zwakke plekken krijgt het opstijgend magma de kans door de oceanische korst heen te breken en als het vulkanische gesteente stolt, ontstaat een nieuwe korst, die het eiland elk jaar zo’n twee centimeter breder maakt. Het nieuwe land bestaat uit het donkere basalt; het meest voorkomende vulkanisch gesteente op aarde.


Vulkaanuitbarstingen
Magma bevat altijd een beetje gas in oplossing. Tijdens het opstijgen van het magma neemt de druk af en kan het gas ontsnappen. Als dit opeens gebeurt, leidt dat tot een vulkaanuitbarsting. Met het gas gaan ook stukken basalt en vulkanische as mee de lucht in. Hierdoor ligt het basalten oppervlak van IJsland hier en daar bezaaid met basaltstenen.

Heel recent en daarom nog bekend is de uitbarsting van de Eyjafjallajökull-vulkaan in april 2010, precies 2 jaar geleden dus!

IJs-land?
De naam IJsland wekt de indruk dat het een land is van alleen ijs. Maar IJsland is een land van contrasten, vooral tussen vuur en ijs. Dertig procent van de oppervlakte van IJsland is bedekt met lava velden en 11% met gletsjers. De grootste ijskap (gletsjer) van Europa ligt op IJsland, de Vatnajökull gletsjer, en is 8.400 km groot. Hij is zelfs groter dan alle gletsjers van Europa samen. Onder deze gletsjer zijn nog werkende vulkanen.

IJs-koud?
Is het ijskoud in IJsland? Het klimaat van IJsland is relatief mild. Gezien de noordelijke ligging, vlakbij de noordpoolcirkel, zou je verwachten dat het veel kouder zou zijn. Maar dankzij de golfstroom uit de Atlantische Oceaan heeft IJsland een koel zeeklimaat: koel in de zomer en nogal mild in de winter. Maar nogmaals: relatief mild. Het kan wel heel koud zijn en berucht zijn ook de winden in IJsland. En in het centrale binnenland is het uiteraard veel kouder dan aan de kust. In april/mei, als wij hopen te gaan, is de gemiddelde temperatuur: april: 3,7 graden, mei: 6,6 graden. Dat is natuurlijk niet bepaald warm en omdat wij hopen te gaan kamperen, moeten we ons wel goed op kou voorbereiden.

Koude oorlog?
Ook mooi om te weten: in 1986 vonden in de hoofdstad Reykjavik de besprekingen plaats tussen president Ronald Reagan van de Verenigde Staten en zijn collega Michael Gorbatsjov van de toenmalige Sovjet-Unie. Hoewel er toen geen overeenkomst of verdrag werd gesloten, betekenden deze besprekingen het einde van de Koude Oorlog! We hopen de plek waar dit gebeurde ook nog te zien.




Geschiedenis
Ik kan het natuurlijk niet nalaten om nog iets meer over de geschiedenis van IJsland ter vertellen... De menselijke bewoning begint pas in de zevende eeuw na Christus als Ierse monniken en noordelingen zich vestigen op IJsland.
In 874 begon de duurzame kolonisatie van IJsland. De meeste kolonisten waren afkomstig uit West-Noorwegen. De reden van deze immigratie was dat er in Noorwegen een centraal gezag werd ingesteld waaraan vele herenboeren zich niet wilden onderwerpen. In 930 was al het beschikbare land verdeeld. Het parlement, nu het oudste parlement ter wereld, werd gesticht in het Thingvellir; we hopen het zeker te gaan bezoeken.


De papegaaiduiker komt veelvuldig voor op IJsland.
Vogels
Vogels zijn de enige diersoorten die het eiland goed kunnen bereiken! En zij gebruiken het eiland dan ook als een tussenstop. De diversiteit in de vogelpopulatie is veel kleiner dan in Nederland, maar de kwantiteit is dan weer veel groter. We hopen zeker wat grote vogelkolonies te gaan zien en van deze dieren in hun natuurlijke habitat te genieten. 

Reis
IJsland is een min of meer ''rond'' eiland en we hopen met huurauto's een deel van een rondreis te maken.


In april en mei zijn de wegen in het binnenland nog onbegaanbaar. We zullen dus zoveel mogelijk de kustroute volgen en wie weet een keer een excursie boeken waarmee we wel in het binnenland kunnen komen. We gaan in elk geval proberen zoveel mogelijk verschillende dingen te zien en te doen en zo intens mogelijk van het land en de natuur genieten.

PS
1 De reis zal gemaakt worden D.V. in april/mei 2012 en het is een Avantareis die ik hoop te gaan leiden.
2 Ik heb voor het schrijven van deze blog gebruik gemaakt van o.a:

zaterdag 17 maart 2012

Caroline over Libanon

En, Caroline..! Je hebt natuurlijk al weer hard gewerkt en veel zieke kindertjes beter gemaakt, daarom duurde het eventjes, maar...  de trouwe lezers van deze blog;- zijn natuurlijk erg benieuwd hoe je reis naar Libanon verlopen is en hoe deze jou bevallen is (nav de blog van 3 feb)!


Wil je een korte impressie van de reis geven?
Een rondreis door Libanon langs de volgende steden: Beirout, Sidon, Tyrus, Baalbeck, Anjaar, Jeita Grot, Tripoli, Bacherre en Byblos. Prachtige archeologische sites, veelal in de sneeuw. Het was bijzonder om in 'oude Bijbelse plaatsen' rond te lopen en te genieten van al het moois. Bijzonder was ook het bezoek aan het Palestijnse vluchtingenkamp. Daarnaast het eten en niet te vergeten: de vriendelijkheid van de mensen!

Kun je 3 hoogtepunten (voor jou) noemen?
Om te beginnen met de opgravingen en dan vooral Byblos en Baalbek. Byblos vond ik een schitterend stadje, lag mooi aan de Middelandse Zee, de archeologische opgravingen lagen mooi aan de kust, het weer was mooi en de souqs waren geweldig! en in Baalbek waren de immense resten van de tempels fascinerend!Het andere hoogtepunt was het bezoek aan de hamman. Daar lieten de vrouwen merken wel van een feestje te houden :).
Het derde hoogtepunt was de sneeuw, de ceders van Libanon in een wit landschap! En de wandeling (met sneeuwballengevecht) hierbij niet te vergeten........

Wat heb je ervaren van de tijd van de Bijbel? Was dat duidelijk merkbaar?
Als ik op een archeologische opgraving rondloop probeer ik me altijd te bedenken hoe het vroeger geweest moet zijn..... Dat de mensen echt bij bijvoorbeeld de tempels aankwamen en de eredienst voor bijv. Jupiter
volgden....
Verder is het heel bijzonder om in plaatsen rond te lopen die al bestaan uit de tijd van de Bijbel. Tyrus en Sidon zijn 2 bekende plaatsen, als ik daar dan rondloop probeer ik me voor te stellen hoe dat vroeger geweest moet zijn. Je merkt direct dat deze plaatsjes al honderden jaren bestaan en verschillende tijdperken hebben meegemaakt: Feniciers, Romeinen en bijvoorbeeld de kruisvaarders.
Verder hebben we Sarrepta aangedaan (het Zarfath uit de Bijbel). In de plaats zelf is er niets meer van terug te vinden, maar doordat we 's ochtends het verhaal van de weduwe te Zarfath met de olie en het meel dat niet opraakte hadden gelezen, leeft het toch wel meer om er te zijn......

Heb je nog iets gemerkt van de onrust in Syrië?
Ik heb er zelf niets van gemerkt. In Tripoli gingen we naar de citadel en daar waren militairen die op patrouille gingen naar de Syrische grens. Nadat de tanks met de militiaren weg waren gereden merkte je niets meer.....

Wat heeft je het meest verbaasd?
De vriendelijkheid van de mensen. Ze willen je altijd weer helpen, stappen in de auto en brengen je waar je wezen wil..... Dat is iets waar ik nog wat van leren kan!

Was de reis zoals je had verwacht?
Zelfs nog meer als ik had verwacht....  Libanon is veelzijdig en doordat er zoveel dingen te doen en zien waren vloog de week voorbij. Ik heb er van genoten!

Zou je een reis naar dit land aan anderen aanbevelen? Waarom wel/niet?
Ja, zeker weten!! Het land is schitterend en de diversiteit is groot: mooie stadjes, opgravingen, kruisvaarderskastelen, souqs, mooie natuur, grotten, musea's en noem maar op!

Wil je je 3 meest sprekende (voor jou) foto's toevoegen? Vooruit 5 mag ook, ik weet dat het moeilijk is!!

Eindelijk een leuke groepsfoto!!
Leuke herinnering aan een hotel, de gastheer was erg aardig en behulpzaam...
De archeologische opgraving in Baalbek.
Mooie omgeving!
Aan de kust.
Hartelijk bedankt!!!

Vandaag in het Reformatorisch Dagblad:
http://www.refdag.nl/nieuws/buitenland/libanon_sterft_maar_staat_steeds_weer_op_1_630391