woensdag 22 november 2017

De overtocht - naar Lombok

Vandaag vertrokken we uit Bali. Na een heerlijk ontbijt, vers gebakken brood, liepen we richting de ferry. Een beetje een gokje, want de fast boat doet er één uur over en de ferry 5 tot 6 uur. Maar ik wilde weg van het toerisme, dus.. al doende kwamen we op de ferry terecht. Het duurde 1,5 uur voor hij vertrok en hij deed er 4 uur over. We hebben ons absoluut vermaakt. Ik heb er geen seconde spijt van gehad, want het was een leuke dag. Binnen kon je prima zitten en Zadok was de hele rit happy. Hij maakte lol en genoot. Hij zei toen we van de boot kwamen: helemaal niet zo lang:).
Ik had een jongen ontmoet op de boot die ons naar een leuke plek wilde brengen. 35 km op zijn scooter. Mijn tas voorop en wij tweeën achterop. Hoe mooi de rit ook was, Z viel weer eens in slaap. Het is hem niet kwalijk te nemen.
Lombok oogt gelijk heel anders dan Bali! Rustiger, groener (eerste indruk) en de mensen zijn voornamelijk moslim. Ik geloof dat het een goede keus was om richting Lombok te gaan. We komen aan in Sekotong, bij het hotel, maar de prijs bevalt mij niet helemaal. Op booking.com zie ik dat er dichtbij iets vergelijkbaars zit. Ik reserveer dit en 200 m later zijn we er. Niet te geloven! Deze plek is nog veel mooier. We zitten nagenoeg op het strand. Alles is van bamboe. En op 2 andere gasten na zijn we de enigen. Wat een heerlijke plek. Het wordt snel donker, dus helemaal goed zullen we het morgen pas zien. We bestellen ons eten en relaxen nog even. Benieuwd hoe het er morgen uit ziet!

Ontbijten


Herrie op de ferry

Zojuist aangeschaft, zonnebril, eenmalig gebruik gok ik.



Kids language

Lombok in zicht!

Laat zich raden: de ferry

Nu eerst een ijsje!

Z kijkt filmpjes op de bar.


Z inspecteert zijn zojuist gemaakte zandkasteel.


dinsdag 21 november 2017

Een beetje avontuur

Vandaag hadden we een beetje avontuur. We zijn met een busje naar Padangbai gegaan, waar vandaan de boten vertrekken oa richting Lombok. Bij aankomst zag ik al dat dit plaatsje minder toeristisch is. Eerlijk gezegd een verademing, dus ik dacht, laten we hier maar eens een nachtje blijven. Aan het einde van de baai vonden we een leuk hostel. Onze kamer is zeer basic, er staat alleen een stapelbed en de douche is aangrenzend, maar ongeveer buiten. Nu ik op bed lig, hoor ik dan ook steeds geluiden die ik niet thuis kan brengen. Ik had gehoord dat er een 'wit strand' strand is verderop. Wij wilden daar naar toe. Al moest ik Zadok overtuigen, want voor de deur was ook strand. Het was een leuke route langs de kade. Op een gegeven moment moesten we van de weg af en gingen we vrij steil om hoog (wat ons een mooi uitzicht gaf) en weer naar beneden natuurlijk om bij een werkelijk schitterend strandje te komen. De tocht was best pittig, maar het strand overtrof mijn verwachting. Echt leuk zo'n route. Op de terugweg passeerden ons 2 motorfietsen. Zonder er lang bij na te denken vroeg ik of we mee mochten rijden. Zadok opent deuren; het mocht. Hij voorop bij de man. Ik achterop bij de vrouw. Door de jungle over een hobbelpad. Superleuk en Z keek alsof hij het spannend vond. Bij aankomst in het dorpje kwamen we midden in een tempelceremonie terecht. Het was een vrolijke sfeer. Z zei dat het wel een bruiloft leek. De vrouwen zaten op de grond en ik vroeg mij af waar de mannen waren. Zij kwam even later in een optocht met muziek. Het was een soort dorpsfeest leek wel, maar wat er echt gebeurt weet ik niet en een beetje een unheimisch gevoel geeft het me wel. Z vond het eerst wel interessant, maar raar genoeg viel hij als een blok in slaap op mijn schoot. Ik ben gauw weg gegaan. Het was niet ver meer naar het hostel. Daar aangekomen zagen we dat we er een kamerbewoner bij hadden gekregen. Ik weet niet welk geluid salamanders maken, maar volgens mij hoor ik hem steeds. Heel raar, een soort kikkergeluid.

De tocht naar het strand - met uitzicht










Dat groene emmertje waar Zadok mee loopt.. dat is een emmertje uit het hostel, uit de douche, daarmee kun je jezelf afgieten. Dit emmertje moest mee, inclusief een laag water, om bij het strand uit te gieten. Vandaar:). 

De tempelceremonie






Onze kamerbewoner

maandag 20 november 2017

Apen en regen

Gisteren vonden we geen kerk helaas. Gelukkig had ik toch een invulling. Van een vriendin kreeg ik een envelop mee met een verrassende inhoud. Allemaal gekleurde briefjes met bijbeltekstenteksten van verschillende soort. Bedankt Eline! Zadok wilde dat ik van de Goede Herder ging lezen. Maar bij de toepassing, een schaapje worden, kon hij zich helemaal niets voorstellen. Hij keek me echt aan alsof ik in de war was geraakt. Welk mens wil nou een schaap worden?


Het is wel kostelijk om te zien hoe letterlijk een kind alles neemt. 
Vandaag zijn we in Ubud naar Monkey Forest geweest. Eén van de regels daar is dat je de apen niet in de ogen mag kijken. Dit had ik Z verteld. Elke keer kwam hij hier op terug. Hij vond het namelijk ook eng. 'Ik keek wel, maar niet in de ogen'. Ik zei van een afstandje hebben ze het niet in de gaten. Hij even later: 'Ik keek wel, maar van een afstandje, dat hebben ze niet in de gaten. Waarom hebben ze dat niet in de gaten?'. Wel heel leuk om dit samen met hem te beleven.



Vandaag hadden we ook onze eerste tropische regenbui. Pfff... geen einde aan. Met bakken uit de hemel. Je kunt niet anders dan wachten tot het over is. Het duurt minimaal een uur. Het koelt ook af daardoor. 


Onderweg als we ergens naar toe lopen, vermaakt Z zich opperbest. We doen dan ook 2 uur over 2 km.

Vliegtuigjes vouwen van massagereclamefolders.

Een aanloop nemen en springen, en weer terug..

Tenslotte, een leuk moment gisterochtend. In het zwembad had Z een paar 'fans'; jongens uit Borneo. Dit briefje vond ik onder onze kamerdeur doorgeschoven. Sweet..




zaterdag 18 november 2017

Kuta

Vandaag zal ik wat dingetjes vertellen die me zijn opgevallen deze dag. Allereerst is Kuta toch wel een bizarre plek. Het is één en al toerisme en beach life. En het is nog laagseizoen. Je moet het een keer gezien en meegemaakt hebben, maar na 2dg heb je het ook echt wel gezien. De lokale bevolking is voortdurend bezig -achter je aan het aanlopen- om hun koopwaar of diensten te verkopen. Begrijpelijk, want het is laagseizoen. Een ijscoman vertelde me dat hij 7-10 ijsjes per dag verkoopt. De hele sfeer draait zo om geld verdienen en geld uitgeven. Eigenlijk heel saai, zielloos, plat. Temidden van deze 'bazar van het materialisme' staat een monument dat herinnert aan de grote terroristische aanslag van oktober 2002 in een discotheek, waarbij meer dan 200 mensen omkwamen. Voornamelijk Australiërs, want dit is zogezegd de badplaats van Australië. In 2005 zijn er trouwens ook aanslagen geweest, met tientallen doden. Maar 'het leven' gaat hier dus door.

Het monument voor de aanslag.
Wat leuk was, was dat de vrouw op de foto hieronder begon over de Nederlanders, jouw voorvaderen, zei ze, die op Bali hebben gezeten. Ze had daarover gehoord van haar moeder. Zelf was ze toen nog een baby. Ze noemden de Nederlanders 'blannies' zei ze. Wat ook leuk was, waren de 'eekhoorntjes' op het strand. Met behulp van de locals gaven we ze doppinda's. Het was een hele happening.




De ijscoman.
Zoals ik gisteren al schreef, is het strand erg vuil. Er ligt van alles. Vanmiddag kwam ik dit bord tegen. Ik dacht eerst dat het een grapje was, maar gezien dec-mrt geen hoogseizoen is, twijfel ik..?


Op onderstaand bord gaat het zeker niet om een grapje. 


Verder: iets heel aardigs; een zeeschildpadden opvang. Save their lifes.


vrijdag 17 november 2017

Bali - een vakantiedag

Ik zal niet elke dag gaan bloggen denk ik, maar ik vind het een heerlijk momentje voor mezelf om de dag te verwerken. En een manier om alles te onthouden, voor 'later'. En, ik zie dat mensen het lezen, wat wel een grappig idee is. Laat gerust eens een berichtje achter.!

Vandaag bij daglicht zag alles er toch nog best mooi uit hier. We zijn verhuisd van kamer ivm de kapotte stortbak. Nu stappen we helemaal vanuit de kamer het zwembad in. Het zwembad is een complete voltreffer. Het eerste (initiatief Z) wat we vanochtend deden was zwemmen. Wat we de halve middag gedaan hebben was zwemmen. En het laatste deze dag is ook zwemmen. Mijn beste investering deze dag waren dan ook de zwembandjes voor Z. Nu hoef ik niet steeds mee het bad in. Hij geniet volop!
In de ochtend zijn we ook nog naar hét strand geweest. Ik vond het niet fantastisch. Het was sowieso erg warm en het water best vervuild. Er dreef van alles aan plastic etc in. We hebben ook nog even rondgestruind. Steeds uitkijkend voor brommertjes. En lekker gegeten. Nasi goreng! Echt heerlijk. Mét fruitsap:).
Het is grappig te zien en horen hoe Zadok het Engels oppikt. Ik hoorde hem vanmiddag in het zwembad aan iemand vragen: what's your name?  :))

Extended ontbijt

Same
Beach life



Naar later zeggen maakt hij hier een altaartje, zoals je hier veel ziet!

Nieuwe zwembandjes

Fun

Veel fun
Funny

Op het dak van het hotel

Vanaf het balkon

Mmmm..!